توضیحات

در کتاب حاضر، نویسنده با طرح مجدد و روزآمد پروژه «آندره بازن» در مورد سینما سعی دارد از پی تحولات برآمده از رسانه‌های نو و تصویرپردازی دیجیتال، بار دیگر به پرسش از امکانات و معنای سینما در هزاره جدید بپردازد. او در این کار تلاش دارد نظریه رئالیستی «بازن» را از دام تنگ‌نظریها و ذات‌گرایی منسوب به آن نجات دهد و روایتی انعطاف‌پذیر از آن ارائه دهد که قابلیت هم‌سخنی با تحولات جدید سینما را دارد، اما درعین‌حال امکان موضع‌گیری در قبال رویکردهایی را به ما میبخشد که همسو با تحولات اخیر، گاه پیوند سینما و امر واقعی را از اساس نادیده می‌گیرند و آن را در تصویرپردازی دستکاریشده و نوعی انیمیشن واقع‌نما تحلیل میبرند. نویسنده بحث خود را نه به‌صورت انتزاعی بلکه با رجوع به فیلم‌های برجسته تاریخ سینما پیش میبرد.