توضیحات

“تری ایگلتون”، استاد ادبیات انگلیسی (تامس وارتن) در دانشگاه آکسفورد است. آثار پرشمار او شامل “توهمات پسامدرنیته” (1996) ، “درآمدی بر نظریهی ادبی” (ویراست دوم، 1996)، “ایدئولوژی زیبایی‌شناسی” (199) و “پژوهشگران و شورشیان ایرلند در سدهی نوزدهم” (1999)، و هم‌چنین نوشته‌های ادبیاش، “سنت اسکار و سایر نمایش‌نامه‌ها” (1997) و “مجموعهی مقالات درباره ایگلتون”، ویراستهی استفن رگان می‌شوند. تری ایگلتون ویراست یار (همراه با استفن رگان) “همگام با نظریهی ادبی”، بلک‌ ول، چاپ 21، نیز بوده است. گسترده‌ کمک‌های “تری ایگلتون” به نظریهی فرهنگی مارکسیسم، خیره‌کننده است. او در نخستین نوشته‌های خویش به بررسی عمیق برخی از مقوله‌های مارکسیستی در تحلیل ادبی ـ فرهنگی پرداخت، اما بعدها در آثاری که بیش‌تر به دنبال عامه‌پسند کردن این مقوله‌ها بودند قاطعانه نیاز به نظریه‌پردازی را مطرح کرد. ایگلتون سنت نقد ادبی انگلیسی را دوباره ارزیابی کرده، وظیفه و نقش ناقد را دوباره تعریف کرده، و به سنجش دوبارهی چند نویسندهی خاص از دیدگاه ماتریالیسم تاریخی دست زده است. این‌ها همان وجوه بنیادی از وظیفهی کلی ناقد مارکسیست است. اما آن‌چه در متون اخیر ایگلتون خود را بیش‌تر به رخ می‌کشد درگیری سخت انتقادی او با دیگر گرایش‌ها در نقد مدرن و یافتن موقعیت‌ آن‌ها بر بستری تاریخی است. این وجه از کار ایگلتون ناظر بر مسالهی غامضی است که در این کتاب مدنظر قرار خواهد گرفت و آن این که رابطهی دقیق مارکسیسم ایگلتون با نظریات انتقادی غیرمارکسیستی متاخر چیست؟ کتاب از دو پیش‌گفتار، گفت‌وگو با تری ایگلتون تحت عنوان “نقد، ایدئولوژی، داستان” مقالهی “اهمیت نظریه” و مقالهی “از پولیس تا پسامدرنیسم” تشکیل شده است.