توضیحات

مجموعۀ 9 جلدی «تاریخ فلسفه» به قلم «چارلز کاپلستون» که به همت عده‌ای از مترجمان به زبانی فارسی ترجمه شده است، به بررسی سیر تحولی فلسفه از آغاز تا قرن بیستم می‌پردازد. تاریخ فلسفه اثری است در حوزۀ فلسفه که با چنین حجمی (9جلد) دربارۀ این موضوع از حسن قبول برخوردار بوده است. مقایسۀ این اثر با آثار قبل و حتی بعد از آن کافی است تا شایستگی کاپلستون و کوشش او برای معرفی فیلسوفان بزرگ جهان را آشکار کند. هدف کاپلستون فلسفه ساختن نیست، بلکه «توصیف» است. مع‌هذا، هر قدر هم مورخ امینی باشد، فراموش نمی‌کند که خود فیلسوف باقی بماند. این کتاب، که هر جلد آن به فیلسوفان خاصی پرداخته است از منابع معتبر و مهم فلسفه در دانشگاه‌های جهان و ایران است و هیچ علاقه‌مند فلسفه‌ای از آن بینیاز نیست. ترجمۀ این اثر پرحجم کار گروهی از مترجمان طراز اول ایران از جمله آقایان مجتبوی، اعوانی، دادجو، اعلم، آشوری، سعادت، بزرگمهر، خرمشاهی، آذرنگ و یوسف ثانی است. نگارنده در بخش نخست کتاب (مجموعه‌ی تاریخ فلسفه)، واکنش سنت‌گرایان را در برابر انقلاب فرانسه بازگو می‌کند. به زعم وی سنت‌گرایان افرادی بودند که انقلاب را به منزله‌ی فردگرایی هرج و مرج‌طلبانه و جانشینی برای اثبات اجتماعی می‌‌دانستند. از جمله‌ی این افراد می‌توان از “دومستر”، “شاتو بریان” و “لامته” نام برد. در بخش دوم، آرمان‌شناسان از آن جمله “من دوبیران” معرفی گردیده‌‌اند. گفتنی است این افراد اطلاح‌گران اجتماعی و از جمله کسانی بودند که اعتقاد داشتند عمل انقلاب به گسترش نیاز دارد. نیز از فلسفه‌ی تحصلی و فیلسوفانی نظیر کلود برنارد، هانری برگسون و امیل لیتره سخن رفته است. در بخش سوم (از برگسون تا سارتر) موضوع فلسفه و دفاعیات دینی در مسیحیت مطرح شده و فیلسوفان این دوره معرفی گردیده‌‌اند. از جمله نقاط قوت این جریان را در نیمه‌ی نخست قرن نوزدهم می‌توان ارتباط موضوعیت ایمان مسیحی با آرمان‌های انسان نام برد.
کتابفروشی اینترنتی آبان